Shadow Isles

Burada hiçbir şey temiz bir şekilde sonuçlanmıyor. Bu takımadaları yaratan felaket kederden doğdu ve sis gelip herkesi düzgün bir ölümden mahrum bırakmasından yüzyıllar sonra bile keder, adalıların kim olduğunun büyük bir kısmını oluşturuyor.

Viego, Yıkılmış Kral, hikâyenin başladığı yer. Kraliçesinin ölümünü kabul etmedi ve bu reddediş, kendisi de dahil tüm krallığını saran laneti serbest bıraktı. Hâlâ sisler içinde, asla ulaşamayacağı bir kadını arıyor. Thresh, the Chain Warden, lanet onu ele geçirmeden önce bile bir sadistti. Sonrasında ise ruh toplamak için çok daha geniş bir bölgeye sahip oldu, tıpkı bir zamanlar acı topladığı gibi. Hecarim, the Shadow of War, hiç bitmeyen bir hayalet süvari hücumunun başında ilerliyor. Bitmesine gerek yok, çünkü parçası olduğu çatışma savaş durmadan çok önce anlamını yitirmişti.

Sisin içinde yakalananlardan bazıları pes etmeyi reddetti. Senna, the Redeemer, yüzyıllar boyunca bir fenerin içinde mühürlü kalmaya katlandı ve sonra bu ıstırabı sise yöneltilmiş bir kılıca dönüştürdü, kaybolmak yerine direnmeyi seçti. Yorick, Shepherd of Souls, ölülere hükmetmiyor; onlara göz kulak oluyor ve adaların sayısız cesedini bir kaynaktan çok bir sorumluluk olarak görüyor. Maokai, Twisted Treant, aynı sise çelikle değil köklerle karşı koyuyor ve adaların yeni ruhlarının çoğundan daha eski bir kin besliyor.

Buradaki daha küçük ve tuhaf figürler bile bitmiş kalmaya direnme konusundaki o inatçı tavrı paylaşıyor. Gwen yeni bir şeye dikildi, çürümeye terk edilmek yerine. Karthus sis ondan daha fazlasını aşındırdıkça daha da yükselir. Kalista yaşayanların bozduğu yeminlerin hesabını görmek için vardır, her seferinde bir ihaneti tahsil ederek. Elise, the Spider Queen, dönüşümünü kendisine dayatılmak yerine kendi seçti, bu da onu bu takımadada bir sonuçtan çok bir seçime benzeyen ender şeylerden biri yapar.

Bu adalarda yaşanan hiçbir şey gerçekten sona ermez. Yalnızca yeni bir biçim alır ve devam eder. Bir krallık olarak başlayan, sonra bir trajediye, ardından bir lanete dönüşen şey artık sadece bir yerdir ve buraya sürüklenenler genellikle üçünden hangisi olduğunu merak etmeyi bırakır.