Hecarim

Hecarim Ruination öncesindeki hayatı artık pek önemli değil. Bir zamanlar Blessed Isles'ın bir şövalyesi olarak at sürerdi, ta ki o adalar gölgeye gömülene kadar. Diyarı yutan aynı yıkıcı güç onu, süvarilerini ve yanında dörtnala giden her bineği de ele geçirdi. Ortaya çıkan artık bir şövalye değil, hiçbirinin istemediği bir kadere hapsolmuş, binici ile bineğin hayaletimsi bir karışımıydı.

Bu kader basit ve asla bitmez: yaşayanları çiğnemek. Kara Sis Shadow Isles ve onların ötesinde, Hecarim hücumu yönetir. Anlatılanlar onun buna hiç isteksizlik duymadığında hemfikirdir. Öldürmekten zevk alır, yolunda duran her şeyi hiç durmayan zırhlı toynakların altında öğütür.

Kadrosundaki her yetenek ivmeye bağlıdır. Rampage yakındaki her şeye vurur; ne kadar çok hedef vurursa o kadar ucuzlar ve o kadar sert vurur. Devastating Charge, koştukça hız kazanır; birimleri tamamen yarıp geçmesine izin verir ve kat ettiği mesafeyle güçlenen bir geri savurmayla biter. Pasif yeteneği Warpath, ek hızı doğrudan saldırı gücüne çevirir; ne kadar hızlı hareket ederse o kadar şiddetli vurur. Spirit of Dread, yakındaki düşmanlardan can emmek için kendi canından bir kısmını harcar; nadiren durmaya gücü yeten biri için adil bir takas. Ultimate'i Onslaught of Shadows, eski süvarilerinin hayalet kalıntılarını son bir hücum için çağırır ve savaş yerine hayatta kalanları panikle kaçıran bir şok dalgasıyla biter.

Adalar'dan gelen şampiyonlar arasında eski hayatlarının ne kadar değiştiğini Hecarim. Ruination'a her şeyini kaybetmiş ve yine de at sürmeye devam etmiş bir şövalyeydi; sadece artık hayatta olan hiç kimse için değil. Üst koridorda, canlı bir kaynak yerine manayla beslenen bir Fighter-Tank olarak savaşır; bu da ölümün sürmeyi asla gerçekten bitirmediği bir savaşçıya yakışır.