Demacia

Bu krallığın dört bir yanında heykeller disiplini, onuru ve sözde her yurttaşı eşit bağlayan tek bir yasayı över. Oysa Demacia’nın geçmişi, yasanın dışarıda bırakmak için var olduğu şeyi durmadan üretmeye devam eder. Egemen öğreti büyüyü öngörülemez bir tehlike olarak görür; kaydedilmesi, dizginlenmesi ya da tamamen kökünün kazınması gereken bir şey. Bu politikayı uygulayan askerler ise emrin neden var olduğunu pek sorgulamaz.

Garen, adıyla anılan Demacia, bu öğretiyi insan formunda somutlaştırır: istikrarlı, fiziksel olarak baskın, kılıçla rahat çünkü kılıç asla garip sorular sormaz. Kız kardeşi Lux, Parlaklığın Hanımı, gençliğini ışık büyüsüne olan yeteneğini, bunun için onu en çok cezalandırabilecek ailenin içinde gizleyerek geçirdi. Tacın en çok korktuğu şeyi saklayarak tacın hizmetinde durdu. Sylas, Zincirsiz, aynı korkunun diğer ucunda büyümüştür. Hiç istemediği bir güç yüzünden çocukken kilit altına alınmış, kaçmış ve kullanmaya koyulmuştur Demacia’nın kendi kontrol araçlarını krallığa karşı kullanır.

İçindeki daha geleneksel figürler Demacia ideallerini çok daha az gerilimle ileri taşır. Jarvan IV, Örneği Demacia, altında hizmet eden her askerden beklediği aynı kurala kendini de tabi tutar. Xin Zhao, Seneschal of Demacia, kraliyet ailesini korur çünkü ödenmemiş bir borcu olduğunu hisseder, yazılı bir yemin yüzünden değil. Quinn, Demacia’nın Kanatları, haritanın ötesinden gelen tehditler için sınırları gözlerken Poppy, Çekicin Bekçisi, hâlâ gerçek olduğuna çok az kişinin inandığı bir efsaneyi korur.

Dengeli Demacia’nın istisnaları birbiriyle anlaşmaz. Galio, kadim büyüyle kadim büyüye karşı savaşmak için dövülmüş bir taş muhafız, krallığın üzerinde durmak istemediği bir çelişkidir. Morgana ve yargıç Kayle bir zamanlar aynı safta savaşmış, sonra adaletin neye mal olmaya razı olduğu yüzünden yollarını ayırmıştır ve ikisi de bu ayrılığı tamamen geride bırakamamıştır. Fiora anlaşmazlıklarını tek dövüşün resmi ritüeliyle çözerken Vayne kendi payını tek başına, geceleri, çok daha az törenle halleder. Bunların hiçbiri heykellerde görünmez. Demacia bir arada durmasının nedeni büyünün yokluğu değil, krallığın ne kadarını kabul edebileceğine dair uzun ve zahmetli bir uzlaşıdır.