Locke

Corvin Locke şeytan çıkarmayı seçerek değil, daha çok ona verilmiş olarak edindi. Gizliliğe değer veren ve kendi davranışlarını mazur gören Demacian gizemcileri tarafından büyütüldü ve çocukken yetişkinlerin, kamu yararı için savaştıklarına yemin ettikleri kötülük hakkında başkalarını kandırdığını izledi. O evden ayrılmak, gizli yozlaşmayı fark etme içgüdüsünü kapatmadı. O yıllardan rahatsız edici bir ders çıkardı: şeytanlar insanlardaki en kötüyü üretmez, yalnızca içlerinde zaten için için kaynayanla beslenir.

Locke bu inancı sade, tekrarlanan bir yanıtla karşılar: çürümüşlüğü açığa çıkar, ruh ruh, böylece dünya bunu isteyip istemediğine bakmaksızın biraz daha dürüst hale gelir. Bunu incelikten çok doğrudan çatışma için tasarlanmış araçlarla sürdürür.

• Silver Stake — vuruşları, zaten ölüme yakın düşmanlara daha ağır zarar verir; sabırdan çok sürekli baskıyı tercih eder.
• Ritual Nails — fırlattığı Soul Nails, daha sonra bonus hasar için tüketebileceği hedefleri işaretler.
• Soul Ignition — başta canını acıtan, ardından bir kısmını yavaş yavaş geri kazandıran bir Saldırı Hızı ve Hareket Hızı dalgası.
• Ashen Pursuit — bir atılma ile ışınlanmanın birleşimi; kimse hazırlanamadan mesafeyi kapatmasını sağlar.
• Purgatory — zayıflamış düşmanları doğrudan infaz edebilen ve hapsettiği her şampiyonla güçlenen bağlayıcı bir relik.

Artık hiçbir ulusa bağlı değil; kendisini yetiştirip aynı nefeste yalan söyleyen krallık yerine Runeterra 'da serbestçe dolaşıyor. Başka gezginler de bir tahta bağlı değil; Aatrox 'tan Bard, her biri herhangi bir tahtın emrinden azat edilmiş. Locke, mesafe meselenin ta kendisidir: ne kadar uzağa giderse Demacia olayların kendi anlatımına göre, yasaklı ayinleri kendilerini daha açıkça ele veriyor. Bu yalnız bir varoluştur, yine de Locke anlaşmayı kabul etmiş görünüyor.