Bilgewater

Bu limanın kontrolü, sakinlerinin çoğunun yetişebileceğinden daha hızlı el değiştirir ve bu ay onu elinde tutan kişi neredeyse hiçbir zaman oylamaya benzer bir yolla oraya gelmemiştir. Para ve itibar tek bir gelgitin dönüşüyle kazanılır ya da kaybedilir ve bu limanda cesaret, hangi meşru otorite iddiasından çok daha fazla değer taşır.

Gangplank, Tuzlu Su Belası, bir zamanlar rıhtımların tartışmasız hâkimiydi ve hâlâ bu saltanatın sona ermediği, yalnızca kesintiye uğradığı gibi davranıyor. Miss Fortune, Ödül Avcısı, daha sonra aynı gücün bir versiyonunu kendisi için ele geçirdi ve yeraltı dünyasını, onun gibi adamlara karşı çok daha az hoşgörüyle yönetiyor. Twisted Fate, Kart Ustası, toprağa hiç ihtiyaç duymuyor ve limandaki her kart masasını kendi küçük krallığı gibi görüyor.

Limanı kimin resmen yönettiği konusundaki mücadelenin ötesinde liman, yalnızca kendi kalma nedenlerine bağlı insanlarla dolu:

• Graves, Haydut, en çok ödeyen işi alır ve genellikle onu tutan işverenlerden daha uzun yaşar
• Pyke, the Bloodharbor Ripper, bir zamanlar onu ölüme terk eden denizcilerin ta kendisini izler
• Illaoi, the Kraken Priestess, kendini limanın geri kalanının üzerinde durmayı tercih etmediği bir tanrıya adar
• Fizz ve Nami ikisi de limanın sularını bir tehlike yerine yuva olarak görür, buradaki neredeyse hiç kimsenin iddia edemeyeceği bir şey

Limanın canavarlarının bile tanıdık yüzleri var. Nautilus, Titan of the Depths, onu körfezin dibine gönderen ihanetten beri gösterdiği aynı acelesiz ısrarla kendisine haksızlık eden herkesin peşine düşer. Tahm Kench ve Nilah ikisi de limanda sıradan insanlardan çok efsaneye yakın varlıklar olarak sürüklenir: biri hiçbir denizcinin kabul etmemesi gereken bir pazarlık, diğeri zaferden çok savaşın tadını çıkarıyor gibi görünen bir kılıç sunar. Nautilus’nin intikamı en azından anlaşılması kolaydır. Tahm Kench pazarlık zaten bağlayıcı hale gelene kadar şartlarını asla açıklamaz ve Nilah her dövüşten, dövüşün vermeye hazır olduğu her şeyi çeker.

Buradaki hiç kimse adil bir muamele beklemez, yalnızca bir sonraki gelgitin getirdiğini bekler ve liman bunun aksini sözde taklit etmekten çoktan vazgeçmiştir. Bu limanda kazanılan her itibar geçicidir; yalnızca bir sonraki fırtınaya, bir sonraki rakip kaptana ya da tek bir kart eline her şeyini yatırmaya hazır bir sonraki yabancıya kadar geçerlidir.