Lucian

Hâlâ Yanan Bir Kin

Lucian’in ölülere karşı seferi tek ve kesin bir kayıpla başladı: hayalet tarafından öldürülen karısı Thresh. Daha sonra geri getirildiğinde, bunun hesabı kapatacağı bekleniyordu. Kapatmadı. Onu başlangıçta harekete geçiren ateş, nedeni tersine dönmüş olsa da hiç sönmedi ve hâlâ bir şeyler borçluymuş gibi aynı vahşilikle hayaletleri avlıyor.

İki Tabanca, Sıfır Ölçü

Bir Sentinel of Light olarak, Lucian Kara Sis'i ve onun ürettiği hayaletleri, baştan sona yayılmış süregelen bir kriz olarak görür Runeterragenelinde yayılan sürekli bir kriz olarak görür. Çift eşya tabancaları bu uzun ve durmak bilmeyen kampanyaya uygundur: Piercing Light tek bir hedefi düz bir çizgide deler, Ardent Blaze daha geniş bir kümeye yıldız biçimli bir ışık patlamasıyla vurur, Relentless Pursuit ise bir boşluk açılır açılmaz onu ileri ya da geri taşır. Pasif yeteneği Lightslinger, her büyüden sonra fazladan bir temel saldırı turu ekler, bu yüzden düşmanlar nadiren nefes alabilir. Bir savaşın kesin olarak bitirilmesi gerektiğinde, The Culling, az sayıdaki yaşayan ya da ölünün gönüllü olarak girmek isteyeceği bir ateş yağmuru salar.

Merhamet Masada Yok

Bunların hiçbiri tiyatro değil. Lucian çok az merhamet gösterir ve tereddüt bile etmez; serbestçe dolaşan her hayaleti hâlâ nefes alan herkes için canlı bir tehlike olarak görür ve Kara Sis'in en eski dehşetlerini korumaya yemin ettiği insanlardan uzak tutar. O tabancalardan çıkan her kurşun, hâlâ içten içe ödenmemiş saydığı bir borcun karşılığıdır. Nişancı isabetliliği ile suikastçı tarzı saldırganlığın bu birleşimi, onun bot koridorunda savaşmasını da, diğer başıboş gezginlerin yanında orta koridorda tek başına avlanmasını da aynı kolaylıkla sağlar; Evelynn ve Fiddlesticksgibi, hiçbir ulusla bağları aynı derecede gevşek olan diğer gezginler vardır.